Folia 31/32 14-04-2006
De opening van de ‘nieuwe’multikritische faculteit,afgelopen donderdag, werd
gekenmerkt door een veelzijdig cultureel programma en kritisch debat.
De multikritische faculteit is een initiatief van Femke Kaulingfreks en Niels ten Oever, beiden masterstudenten wijsbegeerte. Zij richtten de ‘faculteit’ op uit onvrede met de huidige facultaire indeling waarbij multidisciplinaire kennis verdeeld is over diverse faculteiten. Zo bepaalt het thema van de multiculturele samenleving, de immigratie,de integratie en de assimilatie – een thema dat Paul Scheffer zes jaar geleden omdoopte tot een drama – meer dan welk ander de agenda van de Nederlandse politiek. Maar aan de UvA krijgt het onderwerp slechts beperkte aandacht. Weliswaar houden veel onderzoekers en studenten zich bezig met het thema van de multiculturele samenleving,maar deze kennis blijft sterk verdeeld over de faculteiten, vinden Ten Oever en Kaulingfreks. Daarom schreven zij het Manifest voor een multikritische faculteit. Als voorproefje werd een (multi)culturele avond met lezingen en een debat georganiseerd.
De kelderruimte van het gebouw aan de Plantage Doklaan 8-12, een gebouw ‘voor kunstzinnig, cultureel en politiek rumoer’ in de Plantagebuurt,was rond half acht al aardig gevuld met (voornamelijk)studenten, toen Bart van Leeuwen de avond begon met een lezing over openheid op basis van de ideeën van de filosoof
Gadamer. Na Van Leeuwen volgden onder andere een modeshow met op de Marokkaanse
cultuur geďnspireerde kleding, Afrikaanse muziek en diverse lezingen. Cultureel
hoogtepunt van de avond was de poëzievoordracht van Achmed Khabbazeh en Krijn Peter Hesselink. Sinds ongeveer vijf jaar vertalen deze oude studievrienden
regelmatig Arabische gedichten naar het Nederlands,waarvan zij twee voorbeelden
ten gehore brachten. De avond was echter niet alleen bedoeld voor vermaak.
Er werd ook gedebatteerd over curriculumverbreding en de mogelijke rol daarbij van de multikritische faculteit. Vertegenwoordigers van studenten, de UvA en de HvA gingen de dialoog aan met elkaar en met het publiek. Kaulingfreks en
Ten Oever zeiden zich ‘niet te willen beperken tot leuke avonden, maar een volwaardige collegereeks te willen aanbieden voor zowel universiteit als hogeschool’. Daarbij wilden zij niet alleen over andere culturen spreken, maar
ook met andere culturen, bijvoorbeeld door het uitnodigen van niet-westerse docenten.
Een multikritische avond zou natuurlijk niet compleet zijn zonder tegengeluid. Moussa Aynan, PvdA-raadslid in Haarlem, vond het een ‘academisch
onderonsje’, en kunstenaar en buurtbewoner Ninja Roman dacht dat de organisatoren ‘nog niet weten wat ze willen’. Maar een van de doelstellingen van de avond was juist om dat nader te bepalen. Volgens de initiatiefnemers
is in ieder geval gebleken dat er animo bestaat voor een achtste UvA-faculteit, die laat zien ‘dat diversiteit een mogelijkheid kan zijn’ en niet slechts een drama. (
Mark de Vries)


